Bling bling

Fris en fruitig werden we vanmorgen om acht uur- hier en daar nog met wat moeite - wakker. Wat een beetje nachtrust met je kan doen! We hebben genoten van het heerlijke ontbijtontbuffet en gaan daarna op pad. Richting Wat Phrae Kew en het Grand Palace. Trapten we er nu in of niet? Na drie keer gehoord te hebben dat er een ' special event' was en dat het Grand Palace was gesloten - een veelgebruikte smoes van tuktukrijders -zijn we opgepropt in een tuktuk - het absolute hoogtepunt van de jongens van de hele dag - Bangkok doorgecrosst om twee bekende wats (tempelcomplex) te bezoeken. Lune schaterlacht het uit. Ze wijst steeds met haar vingertje 'tjoektoek' en 'jommer' (brommer). In de tempels doen we gewoon mee met de Thai; we branden wierook, plakken goudplaatjes enofferen lotusbloemen. We laten ons zelfs vogeltjes-om-vrij-te-laten-voor-bijzonder-geluk aan smeren. Op een marktjestruinen we rond, snuiven heerlijkeetensgeuren op en eten een maiskolfje.
Het drukke Wat Phrae Kew en Grand Palace is prachtig. Een groot bling bling paradijs!Tijmen vindt het het mooiste wat hij ooit heeft gezien. Luuntje knijpt er eerst tussenuit en wordt tig keer op de foto gezet. Als ze wakker is roept ze de hele tijd 'mooi, mooi'.
Een lekker broodje en colaatje later zitten we in de taxi om de spullen op te halen voor de vlucht naar Chiang Mai. De mensen van het hotel zijn dol op de kinderen en ze leggen je echt in de watten!
Devlucht naar Chiang Mai is een eitje. Na een uurtje staan we weer op de grond en brengt de taxi ons naar het Chang Thai House. Een heel leuk hotelletjevan een Thaise familie: leuke kamers, grappig badkamertje, superschoon en heel sfeervol ingericht.We gooien onze bezwete kleren uitvoor een plons in het kleine zwembadje.
Wemogen de zondagse nachtmarkt natuurlijk niet overslaan.Eerst eten we allemaalin een leuk restaurantjeonze eerste Thaise hapjes. Pad Thai,loempiaatjes, TomGar Kai, Sweet and Sour.'Lekker!'horen we van de mannetjes ondanks de eerdere protesten. Lune hapt gewoon mee.Daarna storten we ons in het gewoel vande nachtmarkt. We kijken allemaal onze ogen uit. Lune neemt alle aaien over haar blonde bolletje voor lief en geniet van haar sterrenstatus. We genieten van een heerlijke fruitshake, bananenchippies, de mensen, etc.Pas om half elf komen we weer aan bij het hotelletje. Morgen uitslapen dus!

Vliegen

De vlucht is heel erg soepeltjes verlopen. We stelden ons in op 11 uur gedrein en gejammer - dan konhet alleen maar meevallen - maar dat was nergens voor nodig. We hadden plaatsen met extra beenruimte waar Lune lekker kon spelen en heen en weer lopen.

Na het eten heeftLune een kwartiertje gevochten tegen haar slaap, ietwat gejammerd en daarna vertrok ze voor ruim 7 uur naar dromenland. Met de knietjes onder haar buik, opgerold in de vliegtuigstoel tussen drie kussentjes. Bij het ontbijt werd onsmeisje wakkeren kregen we een stralende glimlach. De jongensvertrokken al kort na Lune.Matssliepheerlijk languit op het matrasje van Lune voor ons. Zelf hebben wemaar weinig geslapen. Na de aankomst in Bangkok - yes, we zijn er - stond de taxi klaar. Eenkoeleplons als beloning. 's Middags zijn wedestad maar eens gaan verkennen. De winkeltjes,de eetstalletjes, de taxi's, de tuktuks, de brommers,de chaos, de zwerfhonden, de geuren, de vreemde gerechtjes. Back in Bangkok!Hetwas voor de jongens nog ietwat onwenig, maar daarom ook ergleuk. We hebben bij het sjiekeSiam Paragonop e food court wat gegeten. De mannen en Lune gingen voorBurger King(better safe than sorry) enKarin durfdeeen bordje Pad Thai aan. Voor het aquarium waren we allemaal veel te moe. Demannen hebben nog even heerlijk geplonst en de dames hebben Kleine Kangoeroe gelezen om daarna als een blok in slaap te vallen. Ook de mannen waren om 19.00 uur onder zeil.

17 kilo!

Druk, druk, druk. Natuurlijk moet er vanavond nogallerlei dingengebeuren die we ook gewoon drie weken geleden rustig hadden kunnen regelen. We hebben vanavond nog een handige-lange-afstand-babyfoon gekocht, tickets zijn uitgeprint, laatste binnenlandse vlucht is geboekt, route is op de achterkant van een schoolbriefje neergepend én de koffer is gepakt.Eén koffer, 17 kilo, 5 personen. Dat is nog geen 3,5 kg per persoon. Helemaal trots. Okee, Patrick moet hier en daar nog wat uit de kast trekken en er gaan ook twee kleine, tjokvolle rugzakken mee in het vliegtuig (foto/film/onderwegtoestanden).Ready for take-off!

To-do-lijstjes

De kleine stapeltjes fleurige mini-jurkjes, korte broeken en houd-ze-onderweg-bezig-boekjes in huisgroeien. Rugzakken hangen frisgewassen aan de lijn.Bumba en Dora worden op de Ipod gezet.De factor 50en de duikbril beloven veel goeds. Het begint te kriebelen!

Proppen we normaal onzeauto én een dakkoffer tjokvol, nu willen we alles - inclusief een babybedje -in maximaal één grotere tas/kofferpersen. We hebben namelijkmaarvier handen waarmee we drie kinderen, 1 buggy, 1 rugdrager en1 dagrugzak in het gareel moeten houden. Dan houden we precies inderdaad 1 hand over!Trouwens, hoe minder je wilt meenemen, hoe langer het inpakken duurt. Drie of vier korte broeken ppis inmiddels een essentiele levensvraag geworden.

Er moeten nog tig dingen van deto-do-lijst worden afgewerkt tussen allerlei afspraken door. Maar de belangrijkste dingen - paspoorten, tickets, inentingen - zijn geregeld. Dus we gaan! Volgende weekrond deze tijdhangen we ergens boven Rusland en hoeven we Luuntje nog maareen paar uurtjes te vermaken.